Ga naar inhoud

second-brain · onboarding · kennisdeling

Onboarding gaat over de mens, niet over de map

Nieuwe collega's bij TwoFeetUp lezen geen mappen meer door. Hun vragen gaan naar het Second Brain, en de eerste werkweek gaat over hoe je werkt en samenwerkt.

Documenten vliegen uit een map het TwoFeetUp Second Brain in, terwijl twee collega's met elkaar in gesprek zijn

Een nieuwe collega bij TwoFeetUp krijgt geen stapel mappen. Geen leeslijst van veertig documenten en ook geen weken meelopen om erachter te komen waar alles staat. We onboarden niemand meer op kennis.

Onboarding is daar niet kleiner van geworden. Het gaat over iets anders.

Het probleem met onboarding op informatie

In de meeste organisaties draait de eerste werkweek om informatieoverdracht. Waar staan de klantdossiers? Hoe ziet een offerte eruit? Wat is er vorig jaar met die ene klant afgesproken? Waarom doen we het op deze manier?

Die kennis staat zelden op één plek. Een deel zit in mappen, een deel in mailboxen en een groot deel in de hoofden van ervaren collega's. Nieuwe medewerkers moeten dus eerst uitzoeken bij wie en waar iets staat, voordat ze kunnen leren hoe het werk hier gaat.

Dat zoeken kost nieuwe collega's hun eerste weken. Het kost de ervaren collega's ook iets, want zij worden de vraagbaak. Elke vraag is terecht. Opgeteld halen ze wel steeds de mensen met de meeste kennis uit hun werk. En de organisatie blijft afhankelijk van wie er toevallig is: als er iemand vertrekt, neemt die een stuk van wat de organisatie weet mee naar huis.

De eerste werkweek

Vroeger: onboarding op informatie

  • Veertig documenten doorlezen
  • Weken meelopen met een collega
  • Uitzoeken waar alles staat
  • Steeds iemand onderbreken met een vraag

Nu: onboarding op de mens

  • Hoe je werkt
  • Waar je creativiteit zit
  • Hoe onze cultuur in elkaar zit
  • Welke workflows we gebruiken

Feitelijke vragen gaan naar het Second Brain, met de bron erbij.

Wat we in de eerste week wel bespreken

Die week gaat over dingen die je in geen enkele map vindt. We praten over hoe je werkt: waar je energie van krijgt, hoe je het liefst samenwerkt en wat je nodig hebt om zelfstandig aan de slag te gaan. Over je creativiteit: wat je meebrengt dat wij nog niet hebben, en waar dat het meest oplevert. Over onze cultuur: hoe we beslissen, feedback geven en wat we van elkaar verwachten.

En over onze workflows: hoe we het werk samen met AI en met elkaar doen. De documenten zelf hoef je niet door te lezen; die vraag je op als je ze nodig hebt.

Waarom informatie niet meer op de agenda staat

Alles wat we als organisatie weten, besloten en gemaakt hebben, staat in ons Second Brain: gecureerde bedrijfskennis die AI kan lezen. Nieuwe collega's stellen daar hun vragen en krijgen het antwoord dat vroeger in iemands hoofd zat, of in een mailbox die niemand meer opent.

Dat antwoord komt uit onze eigen kennis en volgt onze afspraken. Het algemene geheugen van een taalmodel komt er niet aan te pas. Bij elk antwoord staat de bron, dus wie nieuw is kan zelf nakijken wat er staat en hoeft niet te raden welke versie van een document de goede is.

Een vraag aan het Second Brain voelt ook nooit als een domme vraag. Nieuwe collega's durven zo vaak door te vragen als ze willen, zonder het gevoel dat ze iemand van het werk houden.

Wat een Second Brain niet vervangt

Het Second Brain doet het opzoekwerk. Persoonlijke begeleiding, de eerste gesprekken met het team en samen aan echt werk beginnen blijven mensenwerk, en daar is nu meer tijd voor.

Het vraagt wel onderhoud. Kennis moet actueel zijn en iemand moet er eigenaar van zijn. Daarom is een Second Brain gecureerd: alleen wat klopt gaat erin. Sla je dat over, dan krijgt een nieuwe collega dezelfde verouderde antwoorden als uit de oude map. Alleen sneller.

Van ons team naar JCI Nederland

Onlangs vertelde ik over deze werkwijze op de nationale bijeenkomst van JCI Nederland, het netwerk voor jonge professionals en ondernemers tot 40 jaar, met lokale kamers door het hele land. De kamers reageerden zo enthousiast dat we nu samen een pilot starten.

Het doel van die pilot is dat de kennis van JCI een gedeeld bezit wordt. Nu zit die verspreid over mensen, mailboxen en jaargangen. Straks staat die op één plek waar je het kunt opvragen. Agents zijn daarbij de bibliothecarissen: ze zoeken het juiste antwoord op en laten zien waar het vandaan komt.

JCI krijgt elk jaar een nieuw bestuur, en juist bij die wissel moet de pilot helpen. Een nieuw bestuur begint dan met de besluiten, afspraken en lessen van de vorige, in plaats van bij nul. Vrijwilligers hoeven geen oude mails en mappen meer door te spitten om te reconstrueren wat er al bekend was. De tijd die dat oplevert, gaat naar de mensen en naar wat de kamers in hun eigen omgeving willen bereiken.

Onboarding begint bij de vraag waar kennis woont

Nieuwe collega's hebben informatie nodig, dat blijft zo. Je kiest alleen de route: via collega's, of via een plek die altijd open is, actueel blijft en bij elk antwoord de bron laat zien. Kies je het tweede, dan gaat de eerste werkweek weer over elkaar leren kennen.

Wil je weten waar de kennis bij jullie zit, en wat het kost dat niemand die terugvindt? De Kennislekscan laat het in vijf vragen zien, trage onboarding inbegrepen.

Veelgestelde vragen